Strona ks. Artura Aleksiejuka

Ja jestem krzewem winnym, a wy latoroślami.
Kto pozostaje we mnie, a Ja w nim, ten przynosi wiele owocu.
Beze Mnie nic nie możecie uczynić.

Ewangelia według św. Jana 15, 5

Wolność dzieci Bożych (Rz 8, 14-25)

15.01.2019
Wolność dzieci Bożych (Rz 8, 14-25)

Bóg stworzył człowieka z darem wolności, który jest w nim cząstką Bożej mocy i jaśnieniem Bożego obrazu. Bez wolności realizacja dziecięctwa Bożego, czyli autentycznego zwrócenia się osoby ludzkiej ku Bogu, byłaby niemożliwa. Być dzieckiem Bożym to pozwolić Stwórcy poruszyć i natchnąć duszę człowieka ku autentycznemu doświadczaniu wolności. To za można urzeczywistnić się tylko w Jezusie Chrystusie i Jego Bogoludzkim Organizmie – Kościele Chrystusowym. Właśnie w tym znaczeniu wolność jest człowiekowi dana i zadana, aby aby pozwolił on Bogu zagospodarować przestrzeń swego umysłu i serca w celu wejścia z Nim w zbawczy i przebóstwiający dialog miłości. Tylko wtedy pojawi się w ludzkiej duszy płomień Ducha Świętego – namaszczenie usynowienia. Takiego „objawienia się synów Bożych z upragnieniem wyczekuje całe stworzenie” (Rz 8, 19).

Doświadczenie autentycznej wolności dziecięctwa Bożego wymaga wiele trudu i pokory. Jedną z pierwszych przeszkód stojących na tej drodze jest powierzchowna interpretacja wolności, która sprowadza ją wyłącznie do możliwości dokonania wyboru. Wybór jest jednak tylko jej częściowym, wstępnym objawieniem. Nie sięga on głębin duszy i nie uruchamia jej twórczych energii, nie uskrzydla i nie niesie w sobie mistycznego tchnienia Pięćdziesiątnicy. Prawdziwa wolność dzieci Bożych, wyzwolenie całego stworzenia „z niewoli zepsucia”, w którym ono „aż dotąd jęczy i wdycha” (Rz 8, 22), dokonuje się poprzez ukościelnienie (ros. wocerkowlenije). Dlatego Boska Liturgia, podczas celebracji której kapłan wypowiada słowa: „To, co Twoje, od Twoich Tobie przynosimy”, jest sprawowana „za wszystkich i za wszystko”, aby „Bóg był wszystkim we wszystkich” (1 Kor 15, 28).

Niech naszą troską będzie strzec duchowego daru wolności dzieci Bożych. Oby sam Duch wspierał swym świadectwem naszego Ducha” (Rz 8, 16). abyśmy stali się godni „jednymi ustami i jednym sercem” (Liturgia św. Jana Chryzostoma) wołać do Boga „Abba, Ojcze!” (Rz 8, 16).

Link: https://www.youtube.com/watch?v=DNwBzRp0bR0&t=850s