Trudno rozważać rolę i powołanie kobiety, gdyż wydaje się, że niemal wszystko na ten temat zostało już dawno powiedziane. Szczególnie jest to trudne w kontekście tematyki tegorocznego spotkania, które dotyczy posługi diakonisy. Z błogosławieństwa Jego Eminencji Metropolity Sawy postanowiłem zmierzyć się z tym tematem w kontekście wyzwań, przed którymi stają kobiety współcześnie.

Zagadnieniem, od którego chciałbym zacząć moje wystąpienie jest kwestia tożsamości kapłana. Chodzi tutaj o odpowiedź na pytanie, które codziennie powinien zadawać sobie każdy duchowny: kim jestem?

Niewątpliwie, kapłan jest to bowiem ktoś, komu Bóg zaproponował specyficzne powołanie. Dlatego prawdziwym kapłanem nie może zostać każdy, lecz wyłącznie ten, kto został do tego powołany. Ten stan duszy i wewnętrzne przekonanie, które nazywamy powołaniem, jest darem Bożym i często zaskakuje nawet samego obdarowanego. Jest ono dane człowiekowi niezależnie od okresu życia.

Ks. prof. M. Hintz charakteryzując stosunek teologii i etyki ewangelickiej do problematyki bioetycznej stwierdza: „Teologia ewangelicka, także na gruncie bioetyki, chce pozostać wierna zasadzie sola scriptura. Zasadniczym problemem jest kwestia nieobecności większości zagadnień bioetycznych na kartach Biblii.

Relacje prawne pomiędzy państwem i Kościołem definiuje pojęcie prawa państwowo-kościelnego (niem. Staatkirchenrecht), pod którym rozumie się regulacje stosunków prawnych między państwem i Kościołem w Niemczech. Obejmują one dwie sfery. Po pierwsze zawierają wszystkie normy i zobowiązania prawne, które jednostronnie zostały przyjęte przez państwo (np. ustawy).

Zdecydowałem się podjąć kwestię znaczenia prawosławnego monastycyzmu dla formacji duchowej współczesnego człowieka. Zagadnienie jest bardzo szerokie i wielowątkowe, a czasu dość niewiele. Dlatego skoncentruję się jedynie na niektórych kwestiach, które wydały mi się istotne w kontekście tematyki tej konferencji.

Przyjmuje się, że katolikos Jan I Mandakuni (Hovhannes Mandakuni) zasiadał na tronie patriarchy (katolikosa) Kościoła Ormiańskiego w latach 478 – 490. Tym niemniej dokładne ramy czasowe życia patriarchy nie zostały jak dotąd sprecyzowane. Niewiele również wiadomo na temat jego działalności przed objęciem funkcji katolikosa.

Bez wątpienia stan zamieszania wokół kwestii etycznych w biomedycynie jest funkcję stosunkowo niedługiego, bo tylko około czterdziestoletniego okresu funkcjonowania akademickiego i publicznego forum dyskusji na temat problematyki etycznej w biologii i medycynie w warunkach postępu naukowo – technicznego. Nader istotny jest także oddźwięk społeczny i medialny oraz zainteresowanie, jakie towarzyszy tej problematyce nie tylko ze strony środowisk akademickich lub naukowych.